ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
Infection

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) | زگیل تناسلی، واکسن گارداسیل و پیشگیری

مقدمه

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یکی از شایع‌ترین عفونت‌های منتقله جنسی است که باعث زگیل‌ تناسلی و انواع دیگر ضایعات پوستی می‌شود. زگیل تناسلی (Genital warts) معمولاً توسط انواع کم‌خطر HPV مانند نوع‌های ۶ و ۱۱ ایجاد می‌شود و می‌تواند در ناحیه‌ی تناسلی، اطراف مقعد و گاهی در دهان ظاهر شود.

برخی انواع پرخطر HPV نیز ممکن است بدون زگیل تناسلی قابل‌مشاهده باشند اما با خطر سرطان دهانه ی رحم یا سایر نواحی همراه باشند. تصور می‌شود تا بیش از ۸۰٪ افرادی که رابطه ی جنسی محافظت‌نشده داشته‌اند، حداقل یک بار در زندگی با HPV یا زگیل تناسلی مواجه شوند. با توجه به این آمار بالا و عوارض بالقوه، لازم است هر فردی اطلاعات پایه و قابل‌فهم درباره ی HPV، زگیل تناسلی و روش‌های پیشگیری و درمان آن داشته باشد.

حضور نامرئی ویروس HPV

آمار و اهمیت

  • حدود ۳۰۰ میلیون زن در جهان HPV پرخطر داشته‌اند.
  • واکسن HPV (واکسن گارداسیل)  می‌تواند تا ۹۰٪ موارد سرطان دهانه‌ی رحم را پیشگیری کند.
  • غربالگری منظم باعث کاهش ۵۰٪–۷۰٪ مرگ‌ومیر ناشی از سرطان دهانه‌ی رحم می‌شود.

 

  جزئیات انواع ویروس HPV: کم‌خطر و پرخطر

ویروس پاپیلومای انسانی بیش از ۲۰۰ زیرگروه دارد که از نظر خطر ابتلا به سرطان و عوارض بالینی به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: کم‌خطر (Low-risk) و پرخطر (High-risk). این تقسیم‌بندی بر اساس توانایی هر نوع ویروس در ایجاد تغییرات سلولی پیش‌سرطانی یا سرطانی انجام شده است.

تفاوت انواع کم‌خطر و پرخطر HPV به‌صورت مفهومی

۱. انواع کم‌خطر (Low-risk HPV)

  • شایع‌ترین تیپ‌ها: ۶ و ۱۱
  • ویژگی‌ها: این انواع معمولاً باعث زگیل‌های تناسلی، زگیل‌های مقعدی یا زگیل‌های دهانی می‌شوند.
  • ماهیت ضایعات: خوش‌خیم، بدون استعداد سرطانی شدن، اما می‌توانند ظاهر و کیفیت زندگی بیمار را تحت‌تأثیر قرار دهند.
  • زمان بهبودی: بسیاری از عفونت‌های کم‌خطر طی ۶ ماه تا ۲ سال بدون درمان خاصی از بین می‌روند.
  • دیگر تیپ‌های کم‌خطر: ۴۲، ۴۳، ۴۴ که ضایعات خوش‌خیم در نواحی تناسلی یا مخاط دهان ایجاد می‌کنند.

۲. انواع پرخطر (High-risk HPV)

  • شایع‌ترین تیپ‌ها: ۱۶ و ۱۸ (مسئول حدود ۷۰٪ موارد سرطان دهانه رحم در جهان)
  • دیگر تیپ‌های پرخطر: ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲، ۵۸
  • ویژگی‌ها: این انواع می‌توانند بدون ایجاد زگیل یا ضایعه قابل مشاهده، باعث تغییرات سلولی در مخاط دهانه رحم، مقعد، حلق یا سایر نواحی شوند.
  • مکانیسم ایجاد سرطان: ویروس در سلول‌های اپی‌تلیال ماندگار می‌شود و با گذشت زمان، ژنوم خود را وارد DNA میزبان می‌کند. این روند ممکن است طی سال‌ها باعث تغییرات پیش‌سرطانی و در نهایت سرطان شود.
  • محل‌های شایع سرطان ناشی از HPV پرخطر:
    • دهانه رحم (سرویکس)
    • مقعد
    • ناحیه تناسلی مردان
    • حلق و حنجره

مقایسه خلاصه بین دو گروه

ویژگی

کم‌خطر پرخطر
انواع شایع ۶، ۱۱ ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲، ۵۸
ضایعات اصلی زگیل تناسلی، ضایعات خوش‌خیم تغییرات پیش‌سرطانی، سرطان
زمان بهبودی اغلب خودبه‌خود بهبود می‌یابد ممکن است سال‌ها خاموش بماند و بعد پیشرفت کند
نیاز به غربالگری توصیه می‌شود ضروری و منظم

 

راه‌های انتقال HPV

  • تماس جنسی محافظت‌نشده: مهم‌ترین مسیر انتقال از طریق واژینال، مقعدی یا دهانی است.
  • تماس پوستی نزدیک: حتی بدون دخول کامل، تماس با پوست آلوده خطر انتقال دارد.
  • انتقال از مادر به نوزاد: در هنگام زایمان نادر ولی ممکن است باعث زگیل‌های حلقی شود.

استفاده از کاندوم حدود ۶۰–۷۰٪ محافظت ایجاد می‌کند؛ اما از همه انواع HPV جلوگیری نمی‌کند.

 علائم زگیل‌های تناسلی

HPV کم‌خطر معمولاً با زگیل‌هایی ظاهر می‌شود که:

  • اندازه: کوچک تا متوسط (1–10 میلی‌متر)
  • شکل: صاف یا برآمده، گاهی خوشه‌ای
  • رنگ: نزدیک به رنگ پوست یا خاکستری مایل به سفید
  • محل: لبۀ بیرونی و درونی مهبل (لابیا مینور ولابیا ماژور)، دهانه‌ی رحم، آلت یا اطراف مقعد
  • حساسیت: معمولاً بدون درد؛ گاهی با خارش یا سوزش خفیف همراه است

نکته: زگیل‌ها ممکن است تا ۶ ماه پس از آلودگی ظاهر شوند یا اصلاً دیده نشوند و خودبه‌خود ناپدید شوند.

 تشخیص HPV و غربالگری: روش‌های دقیق و مرحله‌به‌مرحله

اهمیت آزمایش HPV-DNA و پاپ اسمیر

تشخیص عفونت HPV به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: بررسی ضایعات قابل مشاهده و غربالگری برای تشخیص عفونت‌های پنهان یا پرخطر. چون بسیاری از انواع پرخطر HPV هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند، غربالگری منظم برای زنان اهمیت ویژه‌ای دارد.

۱. معاینه بالینی

  • در مردان و زنان، پزشک با مشاهده ناحیه تناسلی، اطراف مقعد و حتی دهان و حلق می‌تواند زگیل‌های تناسلی یا ضایعات مشکوک را تشخیص دهد.
  • زگیل‌های کوچک ممکن است فقط با نور و ابزار بزرگ‌نمایی (لوپ) قابل دیدن باشند.

۲. پاپ اسمیر (Pap smear)

  • هدف: بررسی سلول‌های دهانه رحم از نظر تغییرات غیرطبیعی (دیس‌پلازی) که ممکن است ناشی از HPV پرخطر باشد.
  • فاصله انجام: هر ۳ سال یک‌بار برای زنان ۲۱ تا ۲۹ سال، و هر ۳–۵ سال یک‌بار برای زنان ۳۰ سال به بالا (بسته به نتیجه و همراهی با تست HPV-DNA).
  • مزیت: روش ساده، ارزان و مؤثر برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم.

۳. تست HPV-DNA

  • هدف: شناسایی انواع پرخطر HPV حتی پیش از ایجاد هرگونه تغییر سلولی.
  • نحوه انجام: نمونه‌گیری مشابه پاپ اسمیر، اما آزمایش با روش مولکولی (PCR یا هیبریداسیون) انجام می‌شود.
  • مزیت: دقت بالا در تشخیص عفونت‌های خاموش و انتخاب افراد نیازمند پیگیری بیشتر.

۴. تست ترکیبی (Co-testing)

  • ترکیب پاپ اسمیر + HPV-DNA در یک زمان، که بالاترین حساسیت را برای غربالگری سرطان دهانه رحم دارد.
  • برای زنان ۳۰ تا ۶۵ سال توصیه می‌شود هر ۵ سال یک‌بار انجام شود.

۵. کولپوسکوپی

  • کاربرد: زمانی که نتیجه پاپ اسمیر یا HPV-DNA غیرطبیعی باشد.
  • روش: پزشک با دستگاه بزرگ‌نمایی (کولپوسکوپ) دهانه رحم را با دقت مشاهده کرده و با رنگ‌آمیزی ویژه، نواحی مشکوک را مشخص می‌کند.
  • مزیت: امکان نمونه‌برداری دقیق از محل‌های آسیب‌دیده.

۶. بیوپسی (نمونه‌برداری)

  • زمان انجام: در صورت وجود ضایعات مشکوک یا تغییرات پیش‌سرطانی در کولپوسکوپی.
  • هدف: بررسی بافت زیر میکروسکوپ برای تشخیص قطعی.

۷. روش‌های تکمیلی

  • آزمایش سرولوژی: معمولاً برای بررسی تماس قبلی با ویروس، اما کاربرد بالینی محدودی دارد.
  • آزمایش‌های اورال یا مقعدی: برای مردان یا زنانی که در این نواحی در معرض خطر هستند (مثلاً رابطه مقعدی یا دهانی محافظت‌نشده).

روش‌های تشخیص به تفکیک جنسییت:

مخصوص زنان: پاپ اسمیر، HPV-DNA، کولپوسکوپی و بیوپسی دهانه رحم

برای هر دو جنس: معاینه بالینی ناحیه تناسلی، مشاهده ضایعات، بیوپسی ضایعات خارجی، تست‌های مقعدی یا دهانی

برای مردان: تشخیص بالینی یا نمونه‌برداری مستقیم از زگیل؛ تست HPV روتین برای مردان توصیه نمی‌شود مگر در گروه‌های پرخطر (مثل بیماران HIV مثبت یا افراد با رابطه مقعدی پذیرنده)

 

درمان زگیل‌های تناسلی

یکی از درمان‌های کارآمد برای این عفونت استفاده از لیزر واژینال است.

روش‌های موضعی

  • ایمی‌کیمود (Imiquimod): کرم تحریک‌کننده سیستم ایمنی موضعی
  • پدوفیلین (Podophyllin): محلول یا ژل که زگیل‌ها را تجزیه می‌کند؛ هفته‌ای یک‌بار تجویز می‌شود.

روش‌های پزشکی

  • کرایوتراپی: منجمد کردن زگیل با نیتروژن مایع؛ نیاز به چند جلسه دارد.
  • لیزر درمانی: برداشت زگیل‌ها با اشعه؛ مناسب زگیل‌های مقاوم.
  • جراحی یا کورتاژ: برداشتن فیزیکی ضایعات و احتمال خونریزی خفیف.

نکته: هیچ درمانی ویروس را از بدن خارج نمی‌کند؛ صرفاً ضایعات را از بین می‌برد.

 واکسن HPV (گارداسیل)؛ خط دفاعی اصلی در برابر ویروس

واکسن HPV برای پیشگیری از ضایعات و سرطان‌های مرتبط

واکسیناسیون علیه ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یکی از موفق‌ترین اقدامات پیشگیرانه در پزشکی نوین است و می‌تواند از بروز بیشتر سرطان‌های مرتبط با HPV و زگیل‌های تناسلی جلوگیری کند. تحقیقات نشان داده‌اند که کشورهایی که برنامه واکسیناسیون گسترده دارند، تا ۸۰٪ کاهش در شیوع زگیل تناسلی و تا ۷۰٪ کاهش در بروز ضایعات پیش‌سرطانی دهانه رحم داشته‌اند.

انواع واکسن‌های HPV

۱. گارداسیل (Gardasil) – چهارظرفیتی

  • پوشش: HPV نوع ۶ و ۱۱ (کم‌خطر – عامل بیشتر زگیل‌های تناسلی) و نوع ۱۶ و ۱۸ (پرخطر – عامل اصلی سرطان دهانه رحم)
  • گروه هدف: زنان و مردان
  • مزیت: هم پیشگیری از زگیل تناسلی و هم پیشگیری از سرطان‌های مرتبط

۲. گارداسیل-۹ (Gardasil 9) – نه‌ظرفیتی

  • پوشش: علاوه بر چهار نوع فوق، انواع ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲ و ۵۸ را هم پوشش می‌دهد.
  • مزیت: گسترده‌ترین محافظت موجود، پیشگیری از حدود ۹۰٪ موارد سرطان دهانه رحم و بخش زیادی از زگیل‌های تناسلی.

۳. سرواریکس (Cervarix) – دو ظرفیتی

  • پوشش: HPV نوع ۱۶ و ۱۸ (پرخطر)
  • مزیت: پیشگیری مؤثر از سرطان دهانه رحم، اما محافظت در برابر زگیل تناسلی ندارد.

بهترین سن تزریق

  • ایده‌آل: ۹ تا ۱۴ سال (قبل از شروع هرگونه فعالیت جنسی)
  • قابل قبول: تا ۲۶ سالگی برای هر دو جنس، در برخی کشورها با توصیه پزشک تا ۴۵ سالگی
  • علت تزریق زودهنگام: پاسخ ایمنی در سنین پایین قوی‌تر است و واکسن قبل از مواجهه با ویروس بیشترین اثر را دارد.

نحوه تزریق و تعداد دوز

  • ۲ دوز: سنین ۹–۱۴ سال، به فاصله ۶ تا ۱۲ ماه
  • ۳ دوز: از ۱۵ سال به بالا یا در افرادی با ضعف سیستم ایمنی، در ماه‌های ۰، ۲ و ۶

ایمنی و عوارض احتمالی

واکسن HPV بسیار ایمن است و میلیون‌ها دوز آن در سراسر جهان تزریق شده است.
عوارض احتمالی معمولاً خفیف هستند:

  • درد یا قرمزی محل تزریق
  • تب خفیف یا سردرد
  • احساس خستگی موقت
    واکنش‌های شدید و آلرژیک بسیار نادر گزارش شده‌اند.

توصیه‌های سازمان بهداشت جهانی

  • واکسن باید بخشی از برنامه پیشگیری ملی باشد.
  • حتی پس از واکسیناسیون، انجام پاپ اسمیر یا تست HPV-DNA ضروری است، چون همه انواع HPV را پوشش نمی‌دهد.
  • تزریق واکسن برای مردان هم توصیه می‌شود تا چرخه انتقال ویروس در جامعه شکسته شود.

 نکات خودمراقبتی و پیشگیری روزمره

رفتار جنسی ایمن و نقش کاندوم در کاهش انتقال HPV

  1. استفاده از کاندوم: در هر رابطه‌ی جنسی
  2. غربالگری منظم: پاپ اسمیر و/یا آزمایش HPV
  3. واکسن HPV (واکسن گارداسیل): قبل از اولین تماس جنسی
  4. اجتناب از محصولات محرک: دوش واژینال و شوینده‌های معطر
  5. کاهش تعداد شرکا: روابط ثابت ایمن‌ترند

 عوارض در صورت عدم پیشگیری یا درمان

  • سرطان دهانه‌ی رحم: تغییرات سلولی پیش‌سرطانی طی سال‌ها شکل می‌گیرد.
  • سرطان حلق و مقعد: انواع پرخطر می‌توانند این نواحی را درگیر کنند.
  • زایمان زودرس و وزن کم نوزاد: در زنان باردار مبتلا.

  تجارب بالینی نمونه

مورد اول: خانم ۲۷ ساله‌ای که پس از واکسیناسیون گارداسیل-9 هیچ‌گونه ضایعه‌ی پیش‌سرطانی در پاپ اسمیر سالانه نداشت و با گذشت سه سال از واکسن، حتی تست HPV-DNA پرخطر منفی گزارش شد.

مورد دوم: آقای 30 ساله‌‌ای که علیرغم زگیل تناسلی قدیمی، با کرایوتراپی، ضایعات به‌طور کامل حذف شد و در پیگیری شش ماهه هیچ نشانه‌ی عود مشاهده نشد.

 جمع‌بندی و توصیه نهایی

HPV  شایع اما قابل‌پیشگیری است. واکسیناسیون پیش از تماس جنسی، رفتار جنسی محافظت‌شده و غربالگری مداوم بهترین روش‌ها برای کاهش عوارض جدی هستند. در صورت مشاهده‌ی زگیل یا نتایج غیرطبیعی پاپ اسمیر، هرچه سریع‌تر به متخصص زنان یا اورولوژیست مراجعه کنید.

منابع

  1. WHO. (2020). Human papillomavirus vaccines: WHO position paper.
  2. CDC. (2021). HPV Vaccine Recommendations.
  3. UpToDate. (2023). HPV infection: Epidemiology and screening.

زگیل دیدی؟

همین حالا شماره خود را ارسال کنید تا دستیار ما در کوتاه‌ترین زمان با شما تماس بگیرد.

faq سوالات متداول

هیچ نظری ثبت نشده است.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای ضروری با مشخص شده‌اند*